Katalog
Zobacz pełne zdjęcia — bezpłatna rejestracja
Kontynuuj z Google — to bezpłatne
lub zarejestruj się emailem
Dlaczego się rejestrować? Tylko po to, by chronić nasz katalog przed botami. Twój email pozostaje prywatny — nigdy go nie udostępnimy ani nie wyślemy niczego bez Twojej zgody. Gwarantujemy to!
Æ28 - Valerian and Gallienus ΕΠ ΡΟΥΦΟΥ ΑϹΙ ϹΑΡΔΙΑΝΩΝ Γ ΝΕΩΚΟΡΩ
| Emitent | Sardes (Conventus of Sardis) |
|---|---|
| Rok | 253-260 |
| Typ | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Nominał | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Waluta | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Skład | Bronze |
| Waga | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Średnica | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Grubość | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Kształt | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Technika | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Orientacja | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Rytownik(zy) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| W obiegu do | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Źródło(a) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis awersu | Draped and diademed bust of Salonina (Chrysogone Augusta) facing right, with hair elaborately waved and arranged in ridged rows, bound by a diadem. The empress wears draped garments over the shoulder. The encircling legend in Greek identifies the subject. The portrait is rendered in the provincial style typical of the Lydian mint at Sardis during the joint reign of Valerian and Gallienus. |
|---|---|
| Pismo awersu | Greek |
| Legenda awersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis rewersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Pismo rewersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Legenda rewersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Krawędź | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Mennica | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Nakład | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Dodatkowe informacje |
Sardis held the neokorate — the right to maintain an imperial cult temple — three times by the joint reign of Valerian and Gallienus, a distinction the city had accumulated across generations of petitioning Rome. The legend's explicit reference to the third neokorate (Γ ΝΕΩΚΟΡΩΝ) was civic advertising as much as religious acknowledgment; these titles were hard-won through embassy and expenditure, and losing one was a genuine political catastrophe. The magistrate named in the inscription, Rufus, served as the issuing authority responsible for this local bronze.