Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!

25 Pfennig

İhraççı Köslin, City of
Yıl 1921
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) DeNG 1/2#0735.1-1/6
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz açıklaması Central vignette of the municipal seal of Köslin in multicolour, a bishop figure within an arched Gothic frame, flanked by blue floral underprint borders. Denomination '25 Pf.' in octagonal frames at each corner.
Arka yüz lejandı SIGILLVM CIVITATIS COSSLIN | Dieser Schein verliert seine Gültigkeit 1 Monat nach öffentlicher Bekanntmachung. | Keie Geld as so en lumpig Schin? Lat man! Et is dat ole Lied As dunn to Hartog Bugstavs Tid – Du weitst jo: "Muß ma Cussalin!"
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

Köslin's 1921 Kleingeldscheine were a direct consequence of the postwar coin shortage that stripped Germany's small-change supply bare — mints simply could not keep pace with circulation demand, and hundreds of municipalities stepped in to fill the gap. The local Kunstverlag Arthur Kolterjahn printed this series in-house, which is uncommon; most towns contracted Leipzig or Berlin firms for their notgeld.

Designer O. Thämer's involvement suggests a deliberate aesthetic investment — Kolterjahn was a regional art publisher, not a jobbing printer, and the collaboration reads as civic pride as much as fiscal practicality.

BUNLARI DA BEĞENEBİLİRSİNİZ