Katalog
| İhraççı | Banco de Costa Rica |
|---|---|
| Yıl | 1895 |
| Tür | Standard circulation banknote |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Black ink on multicolour guilloche underprint; central vignette of a seated allegorical female figure with a pastoral landscape, flanked left by an equestrian warrior vignette and right by a numeral 2. Bank title across top, denomination DOS PESOS in bold lettering at centre, dated San José, 1° de Enero de 1895, with serial number and two manuscript signatures below. |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | BANCO DE COSTA RICA |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
Banco de Costa Rica was a private commercial bank operating under government concession, not a central bank — Costa Rica wouldn't establish a true central bank until 1950. These peso-denominated notes were issued during the country's transitional monetary period before the colón fully displaced the peso, a conversion fixed at 2 pesos to 1 colón under the 1896 monetary reform. This note predates that shift by roughly a year.
American Bank Note Company held a near-monopoly on Latin American currency printing at this period, and the S-prefix in the Pick reference reflects its private bank status — technically an obligation of the institution rather than the state, though in practice the distinction mattered little to users.