Katalog
Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz
veya e-posta ile kayıt ol
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
1 Tremissis In the name of Theodosius II
| İhraççı | Uncertain Germanic tribes |
|---|---|
| Yıl | 475-510 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | 1 Tremissis = ⅓ Solidus |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz lejandı | D N THEODO - SIVS PP AVC (Translation: Dominus Noster Theodosius Perpetuus Augustus Our Lord, Theodosius, perpetual August) |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | ND (475-510) |
| Ek bilgiler |
Produced during the collapse of Roman administrative authority in the West, these tremisses were struck by Germanic groups — most likely Visigoths or a related Danubian confederacy — who continued invoking Theodosius II's name decades after his death in 450. The practice was deliberate: Roman imperial titulature still commanded commercial credibility across trade networks that had no interest in acknowledging new political realities. Theodosius II himself never authorized a single one of them.
The Depeyrot Arles 70 attribution places this piece within a cluster of imitative issues linked to southern Gallic transmission routes.