کاتالوگ
1/2 Karshapana - Indramitra
| صادرکننده | Panchala Kingdom |
|---|---|
| سال | 45-65 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | Karshapana (150 BC to 125 AC and 300 AC to 350 AC) |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | Central field features a seated deity or royal figure in frontal or three-quarter pose, rendered in low relief in the characteristic punch-marked style of the Panchala series. The figure is depicted in a stylized, hieratic manner typical of early Indian copper coinage, with limbs suggested by incised lines. Surrounding the central motif are additional punch-marked symbols within an irregular circular flan. The overall design reflects the provincial artistic conventions of the Panchala Kingdom during the early centuries of the Common Era. |
|---|---|
| خط روی سکه | Brahmi |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
The Panchala kingdom, centered in the upper Gangetic plain roughly between the Ganges and the hills of what is now western Uttar Pradesh, issued a long sequence of copper punch-marked and cast coinages across several dynasties. Indramitra's placement within the Panchala sequence is reconstructed almost entirely through hoard stratigraphy and die-linkage studies — no inscription or epigraphic source confirms his reign dates independently. Gupta's corpus remains the primary reference for attributing these issues, and the numbering reflects a classification built on typological rather than documentary evidence.