Katalog
Zobacz pełne zdjęcia — bezpłatna rejestracja
Kontynuuj z Google — to bezpłatne
lub zarejestruj się emailem
50 Forint
| Emitent | Magyar Nemzeti Bank |
|---|---|
| Rok | 1951 |
| Typ | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Nominał | 50 Forint (50 HUF) |
| Waluta | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Materiał | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Rozmiar | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Kształt | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Drukarnia | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Projektant(zy) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Rytownik(zy) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| W obiegu do | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Źródło(a) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis awersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
|---|---|
| Legenda awersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis rewersu | A large central intaglio vignette illustrates a dynamic cavalry battle scene between Hungarian Kuruc insurrectionists and pro-Habsburg Imperial soldiers, with mounted figures in vigorous motion across a smoky battlefield. The numeral 50 appears in guilloche-framed rosettes at both left and right margins. The denomination ÖTVEN FORINT is inscribed in letterpress both above and below the central vignette frame. |
| Legenda rewersu | ÖTVEN FORINT NAGY Z. SC. |
| Podpis(y) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Rodzaj zabezpieczeń | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis zabezpieczeń | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Warianty | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Uwagi |
The 1951 series was issued under full Soviet-style central planning, just two years after Hungary's forced political consolidation under Rákosi. The National Bank had been nationalized in 1948, and these notes were among the first produced entirely within Hungary — design, engraving, and printing — without recourse to foreign security printers, which the new regime considered politically important.
Ádám Mányoki as a named designer credit is worth noting: he was an 18th-century court painter, long dead, whose work was being conscripted posthumously into the iconographic program of a communist state. The attribution almost certainly refers to a portrait source, not a living collaborator.