کاتالوگ
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
| صادرکننده | Magyar Nemzeti Bank |
|---|---|
| سال | 1951 |
| نوع | Standard circulation banknote |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | Portrait of Prince Ferenc II Rákóczi in an oval intaglio vignette at right, rendered after the celebrated painting by Ádám Mányoki, with the large numeral 50 in a guilloche-framed oval at left. The issuer inscription MAGYAR NEMZETI BANK and the date BUDAPEST, 1951 ÉVI SZEPTEMBER HÓ 1-ÉN appear in the central field, above three manuscript signatures. The denomination ÖTVEN FORINT is set in bold letterpress at top, with the anti-counterfeiting legend A BANKJEGYHAMISÍTÁST A TÖRVÉNY BÜNTETI along the lower border. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | ÖTVEN FORINT BUDAPEST, 1951 ÉVI SZEPTEMBER HÓ 1-ÉN MAGYAR NEMZETI BANK A BANKJEGYHAMISÍTÁST A TÖRVÉNY BÜNTETI HORVÁTH E. DEL. ET SC. MÁNYOKI Á. PINX. |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The 1951 series was issued under full Soviet-style central planning, just two years after Hungary's forced political consolidation under Rákosi. The National Bank had been nationalized in 1948, and these notes were among the first produced entirely within Hungary — design, engraving, and printing — without recourse to foreign security printers, which the new regime considered politically important.
Ádám Mányoki as a named designer credit is worth noting: he was an 18th-century court painter, long dead, whose work was being conscripted posthumously into the iconographic program of a communist state. The attribution almost certainly refers to a portrait source, not a living collaborator.