Katalog
Zobacz pełne zdjęcia — bezpłatna rejestracja
Kontynuuj z Google — to bezpłatne
lub zarejestruj się emailem
50 Centimes - Louis II
| Emitent | Crédit Foncier de Monaco |
|---|---|
| Rok | 1924 |
| Typ | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Nominał | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Waluta | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Skład | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Waga | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Średnica | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Grubość | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Kształt | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Technika | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Orientacja | Coin alignment ↑↓ |
| Rytownik(zy) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| W obiegu do | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Źródło(a) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis awersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
|---|---|
| Pismo awersu | Latin |
| Legenda awersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis rewersu | The central field displays the large denomination numerals '50' alongside the abbreviation 'C MES' (Centimes), with the Monegasque coat of arms — a lozenge-patterned shield — positioned prominently below. The upper circular legend reads CREDIT·FONCIER·DE·MONACO, while a secondary inner legend states REMB. JUSQU'AU 31 XBRE 1926, indicating the token's redemption deadline of 31 December 1926. The lower arc bears the legend BON P. CINQUANTE C MES, affirming the token's face value of fifty centimes. The overall design is characteristic of French emergency and necessity coinage of the early twentieth century, with clean typography and heraldic elements filling the field. |
| Pismo rewersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Legenda rewersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Krawędź | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Mennica | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Nakład | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Dodatkowe informacje |
The Crédit Foncier de Monaco was established specifically to issue token coinage for the Principality during a period when Monaco lacked the facilities and political framework to produce its own state currency. These cupro-aluminium pieces of 1924 were emergency tokens rather than sovereign issues — a private credit institution filling a monetary gap that the Grimaldi administration could not immediately address through official channels.
The alloy choice was purely pragmatic given postwar metal shortages across Europe.