کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
50 Centimes - Louis II
| صادرکننده | Crédit Foncier de Monaco |
|---|---|
| سال | 1924 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | 2 g |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | A kneeling archer — representing Hercules Monoecus, the legendary patron of Monaco — is depicted in right profile in the central field, drawing a longbow with muscular tension rendered in a bold neoclassical style. To the left stands the crowned cross of Monaco, flanked by the motto DEO JUVANTE. The circular legend HERCUL·MONOEC· frames the upper portion of the field, while the date 1924 appears in the exergue. The engraver's signature E M LINDAUER is discreetly placed in the lower field. The design was executed by Edmond-Émile Lindauer, the prolific French engraver responsible for numerous Third Republic token and coin issues. |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | HERCUL·MONOEC· DEO JVVANTE EM LINDAUER 1924 |
| توضیحات پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
The Crédit Foncier de Monaco was established specifically to issue token coinage for the Principality during a period when Monaco lacked the facilities and political framework to produce its own state currency. These cupro-aluminium pieces of 1924 were emergency tokens rather than sovereign issues — a private credit institution filling a monetary gap that the Grimaldi administration could not immediately address through official channels.
The alloy choice was purely pragmatic given postwar metal shortages across Europe.