Katalog
| İhraççı | Tripoli, Regency of |
|---|---|
| Yıl | 1808 |
| Tür | Standard circulation coin |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Arabic |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | The reverse bears a multi-line Arabic inscription in flowing calligraphic script occupying the entire field, recording the mint name and regnal year. The legend reads 'Struck in Tripoli West' (ضرب في طرابلس غرب) with the AH date 1223 and regnal year 20 disposed across three lines. A beaded border encircles the inscription. The broad, irregular flan and crude strike are consistent with provincial Ottoman hammered coinage of this period. |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ek bilgiler |
Tripoli's regency operated with substantial autonomy from Istanbul throughout the early nineteenth century, and its coinage reflects that independence in practice if not in theory. The Karamanli dynasty, which governed Tripoli from 1711 until the Ottoman reconquest of 1835, issued coins nominally in the sultan's name while running fiscal policy almost entirely on its own terms. Billon issues of this period circulated alongside Spanish reales and other Mediterranean trade coinage, often at exchange rates set unilaterally by the regency's own treasury.
The absence of the lozenge ornament distinguishes this from the type B variety — a small but catalogically meaningful difference that likely reflects a die progression rather than a deliberate policy change.