کاتالوگ
1 Rupee with four languages
| صادرکننده | Government of Pakistan |
|---|---|
| سال | 1974 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | 1 January 2002 |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | The obverse is dominated by the crescent and star emblem of Pakistan, printed in blue-grey tones at right centre, flanked by a decorative guilloche border with intricate geometric patterns along all edges. The denomination numeral '1' appears at upper left and lower left corners, with the title 'حکومت پاکستان' (Government of Pakistan) inscribed in Urdu Nastaliq script at upper centre, and 'ایک روپیہ' (One Rupee) below it. A lower panel carries the denomination legend in four languages, with a signature line and ornamental underprint throughout. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | حکومت پاکستان ایک روپیہ عبدالرءوف سیکریڑی وزارت مال حکومت پاکستان |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
Pakistan's 1 Rupee notes of this period were government-issued obligations rather than State Bank instruments — a distinction rooted in the colonial-era convention of treating the rupee's lowest denominations as treasury liabilities rather than central bank liabilities. That separation persisted well after independence and remained in force throughout the 1970s issues.
The four-language format — Urdu, Bengali having been dropped after 1971 — reflects the linguistic accommodation demands that followed East Pakistan's secession. By 1974, the text panels carried Urdu, English, and two regional languages, a quiet political negotiation encoded in typesetting.