Katalog
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
| İhraççı | Roman Empire (27 BC - 395 AD) |
|---|---|
| Yıl | 63-64 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Drachm = 1 Denarius |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Laureate bust of the deified Emperor Claudius facing right, depicted with characteristic rounded features and a wreath of laurel. The portrait is rendered in the dynastic commemorative style, presenting Claudius as divus following his posthumous consecration. The encircling legend, reading in Latin, identifies him as the divine Claudius Augustus Germanicus, father of the reigning emperor, and runs around the bust in the field. |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | ND (63-64) |
| Ek bilgiler |
Struck at Caesarea in Cappadocia, this provincial drachm belongs to a small group of issues in which Nero explicitly invoked his adoptive father Claudius as a deified predecessor. The timing is pointed: by 63–64 AD, Nero had already executed Claudius's biological son Britannicus and was deepening his hold on dynastic legitimacy through precisely this kind of posthumous flattery. Claudius had been voted divine honors by the Senate in 54 AD, though Nero had dragged his feet on completing the temple — the coinage did more political work than the building program ever did.