کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
Drachm - Nero and Claudius DIVOS CLAVD AVGVST GERMANIC PATER AVG
| صادرکننده | Roman Empire (27 BC - 395 AD) |
|---|---|
| سال | 63-64 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | Drachm = 1 Denarius |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | Laureate bust of the deified Emperor Claudius facing right, depicted with characteristic rounded features and a wreath of laurel. The portrait is rendered in the dynastic commemorative style, presenting Claudius as divus following his posthumous consecration. The encircling legend, reading in Latin, identifies him as the divine Claudius Augustus Germanicus, father of the reigning emperor, and runs around the bust in the field. |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | ND (63-64) |
| اطلاعات تکمیلی |
Struck at Caesarea in Cappadocia, this provincial drachm belongs to a small group of issues in which Nero explicitly invoked his adoptive father Claudius as a deified predecessor. The timing is pointed: by 63–64 AD, Nero had already executed Claudius's biological son Britannicus and was deepening his hold on dynastic legitimacy through precisely this kind of posthumous flattery. Claudius had been voted divine honors by the Senate in 54 AD, though Nero had dragged his feet on completing the temple — the coinage did more political work than the building program ever did.