کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
Æ24 - Gordian III ΕΠΙ ΡΟΥΦΕΙΝΟΥ ϹΑΡΔΙΑΝΩΝ Β ΝΕΩ (ΟΡΩΝ)
| صادرکننده | Sardes (Conventus of Sardis) |
|---|---|
| سال | 238-244 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | Bronze |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| خط روی سکه | Greek |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | A bucranium (ox skull) and a lighted torch are depicted at the centre of the field, both emblems associated with religious sacrifice and the neocorate cult honours of Sardis. The design is encircled by a laurel wreath, symbolising the sacred and civic status of the city. The surrounding Greek legend records the name of the local magistrate Rufinus and the city's twice-granted neocorate title, affirming Sardis's prestigious standing within the imperial cult hierarchy. |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
Sardes held the rare distinction of being a twice-neokoros city — the Β ΝΕΩ in the legend acknowledges that honor, granted for maintaining two imperial cult temples. The office of Rufinus named in the inscription places this coin within a specific magistracy, though the individual himself remains difficult to pin down against surviving epigraphic records from the Sardian conventus.