Katalog
| İhraççı | Banque de Syrie et du Liban |
|---|---|
| Yıl | 1948-1950 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Lebanese pound (1939-date) |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | الجمهورية اللبنانية خمسون قرشاً ٥٠ قرش |
| Arka yüz açıklaması | Central intaglio vignette presents the Temple of Venus at Baalbek, its Roman arch and surviving columns rendered in fine engraving within a decorative frame. The upper margin carries the French legend REPUBLIQUE LIBANAISE, while the lower margin reads CINQUANTE PIASTRES; the denomination 50 PIASTRES appears in each corner within guilloche rosette panels. The overall colour scheme is green and violet. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Banque de Syrie et du Liban occupied an unusual position in postwar monetary history — a French-chartered institution continuing to issue currency for two newly independent Arab states that had every political reason to replace it. Syria and Lebanon had formally achieved independence in 1943 and 1946 respectively, yet this note circulates under a bank whose authority both governments were actively working to terminate. The Syrian pound broke free first, with the Banque Centrale de Syrie absorbing functions in 1956.
Bradbury Wilkinson's New Malden facility was the dominant supplier of currency to former French mandate territories during this transition period, a practical arrangement given the disruption to French printing capacity in the immediate postwar years.