کاتالوگ
2 Mark
| صادرکننده | Stadtgemeinderat Grünhain (City of Grünhain, Saxony) |
|---|---|
| سال | 1917 |
| نوع | Local banknote |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت اسکناس | Printed in black on cream paper, the reverse centres on a large woodcut-style landscape vignette presenting a panoramic view of the Marktplatz zu Grünhain as it appeared in 1632, with half-timbered burgher houses at left, a church tower at right, wooded hills receding into the background, and billowing cloud formations above; the caption "Marktplatz zu Grünhain von 1632." is inscribed within the vignette at lower centre. Running continuously along all four margins in blackletter script is a historical verse referencing Colonel von Zwönitz and the destructive events of the year 1632. |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | Watermark |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
Grünhain is a small Saxon mining town with a population that barely exceeded a few hundred in the early twentieth century — which makes the Stadtgemeinderat's decision to issue notgeld in 1917 less a municipal ambition than a wartime necessity. The German metal coinage shortage had become acute by mid-war, with copper and nickel redirected to munitions production, leaving small towns scrambling to cover everyday transactions.
The choice of Wiedemannsche Druckerei in Saalfeld — across the state border in Thuringia — was typical of smaller Saxon communities that lacked a local commercial printer capable of handling even modest security work. The watermarked paper was the minimum barrier against forgery deemed acceptable under the Reich's notgeld guidelines of that period.