کاتالوگ
1000 Francs / 200 Ariary
| صادرکننده | Institut d'Émission Malgache |
|---|---|
| سال | 1964-1970 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | 150 × 80 mm |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت اسکناس | The central vignette presents a traditional ox-cart scene in which two zebu oxen draw a wooden cart carrying a driver and two passengers across a rural landscape with mountains in the background. Bilingual anti-counterfeiting warnings in French and Malagasy are placed along the lower margin. The composition is executed in the refined intaglio style typical of Banque de France security printing. |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | Watermark |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Institut d'Émission Malgache was Madagascar's transitional issuing authority, established after independence from France in 1960 but wound down once the Banque Nationale Malgache took over monetary functions in the early 1970s — meaning this entire series had a functional lifespan of roughly a decade before the institution itself ceased to exist. The 1000 Francs / 200 Ariary dual denomination reflects the 1961 introduction of the ariary as a parallel unit, with five francs equaling one ariary, a conversion ratio that caused persistent public confusion throughout the note's circulation life.
Pierrette Lambert was among a small cohort of female engravers working at the Banque de France atelier during this period — notable given how male-dominated the intaglio trade remained well into the late twentieth century.