کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
1 Tuman - Naser al-Din Qajar Rasht mint
| صادرکننده | Iran |
|---|---|
| سال | 1862 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | 10 000 Dinars |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | The obverse displays a densely composed field filled with bold Nastaliq Arabic calligraphy arranged in three horizontal registers across the coin's surface. The central legend reads the royal titulature of Naser al-Din Shah Qajar, rendered in flowing script characteristic of the Qajar period. Small decorative pellets are interspersed between the lines of text, serving as ornamental separators. The field is unbordered, with the inscription extending nearly to the rim, reflecting the typical Qajar gold coinage aesthetic of the mid-nineteenth century. |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | السلطان ابن السلطان ناصرالدین شاه قاجار |
| توضیحات پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
Naser al-Din Shah's long reign (1848–1896) saw repeated attempts to rationalize Iranian coinage, but provincial mints like Rasht operated with considerable independence, producing pieces that often diverged from Tehran's standards in weight and die execution. Rasht, as the principal commercial port on the Caspian and a hub for the Gilan silk trade, had economic reasons to maintain its own mint well into the second half of the 19th century.
The .3 mint mark distinction in the KM sequence separates Rasht-struck tumans from contemporaneous Tehran and Tabriz issues — worth confirming on any example before attribution.