Katalog
| İhraççı | Government of the Falkland Islands |
|---|---|
| Yıl | 1938 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | 152 x 95 mm |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | The entire reverse is occupied by a single large central vignette of intricate De La Rue engine-turned guilloche work, printed in steel blue on a cream ground, comprising an oval medallion of interlaced lathe-work rosettes at centre surrounded by concentric bands of floral and acanthus scrollwork, with elaborate acanthus-leaf volutes extending horizontally to each side, the whole design unlettered and serving purely as an anti-counterfeiting ornamental motif. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Watermarked security paper |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Falkland Islands 1 Pound series beginning with P#5 was issued under Letters Patent authority, not through any local banking institution — the colonial government itself stood as issuer, a straightforward arrangement for a territory with no commercial bank of its own. De La Rue's engraving quality on this series is notably fine, placing it well above the utilitarian standard of many contemporaneous colonial issues of comparable circulation volume.
These notes saw hard use in a small, isolated community where replacement was slow and damaged notes remained in circulation far longer than metropolitan equivalents. Low original print runs combined with that circulation reality make genuinely unimpaired examples uncommon.