کاتالوگ
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
| صادرکننده | Tripoli, Regency of |
|---|---|
| سال | 1808-1828 |
| نوع | Standard circulation coin |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | The reverse field bears a multi-line Arabic inscription denoting the mint city and the regnal year, struck in bold relief across the flan. The legend references Tripoli in the West (Tarabulus Gharb) and the Hijri year 1223, identifying both the place and period of issue. A beaded border frames the design, consistent with the obverse treatment. The strike is characteristically uneven, with portions of the legend compressed or slightly weak at the edges due to the irregular hammered flan. The surface shows typical patination associated with copper Ottoman provincial issues. |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | ضرب في طرابلس غرب ١٢٢٣ (Translation: Struck in Tripoli West 1223) |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
The Regency of Tripoli occupied an odd constitutional position during these years — nominally Ottoman, but effectively governed by the Karamanli dynasty, whose authority over coinage was largely autonomous in practice. Mahmud II's name appears on these issues as a formality of suzerainty rather than any meaningful assertion of Istanbul's control over Tripolitan monetary affairs. The Karamanli grip on Tripoli would collapse entirely in 1835, when the Ottomans used a succession dispute as pretext to reassert direct rule and end over a century of dynastic semi-independence.