Katalog
1 Monme
| İhraççı | Japan (Local merchant / temple issue) |
|---|---|
| Yıl | |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | 1871 |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | The obverse is densely covered with vertical columns of Japanese script in letterpress. In the upper third, a circular vignette encloses a figure of a man, above which a red official seal (hanko) is applied. The central section presents three columns of text, the middle column rendered in heavier brushwork, while the lower third carries a background underprint of script with a framed cartouche at centre bearing bold inscription. |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | 備中津寺 銀壹匁 通用手形 引請 大阪 米屋 青札 (Translation: Bicchu Tsuji [Temple/Place] / Silver 1 Monme / General circulation exchange note / Guarantor / Osaka / Rice dealer / Blue paper money) |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
Monme-denomination notes were issued by a sprawling, decentralized network of private merchants, temples, and domain authorities across Edo-period Japan — not by any central banking apparatus, which wouldn't exist until the Meiji reforms of the 1870s. Individual issuers backed their notes against rice, silver, or copper coinage depending on region and date, meaning two superficially similar notes could represent entirely different promises of redemption.
Temple-issued examples were often tied to pilgrimage routes and accepted primarily within the immediate locality — sometimes only at specific markets or on specific days. Survival rates are low; most were redeemed or destroyed as intended, and private archival preservation was rare.