Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

1 Mark

İhraççı Stadtmagistrat Wolfenbüttel
Yıl 1918
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Rectangular
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Green letterpress Notgeld note with a symmetrical layout centred on the bold gothic denomination inscription "EINE MARK", flanked by two ornate circular guilloche medallions each carrying the numeral "1" above the abbreviation "M". A small wreath vignette at the top centre encloses a rearing horse device, the heraldic symbol of Wolfenbüttel, while a red serial number is positioned in the upper right corner. Below the central text block, a two-line validity clause in gothic script is followed by the issuing authority line "Der Stadtmagistrat:" with three manuscript facsimile signatures.
Ön yüz lejandı Notgeld d. Stadt Wolfenbüttel
EINE MARK
Gültig für den Geldverkehr innerhalb der Stadt Wolfenbüttel
Der Stadtmagistrat:
Arka yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

Wolfenbüttel's municipal administration issued this 1 Mark Notgeld in 1918 as coins disappeared into hoarding and wartime metal requisitions left small-denomination circulation effectively paralyzed across Germany. Hundreds of towns printed their own emergency paper that year, but municipal issues from smaller Lower Saxon towns like Wolfenbüttel are proportionally scarcer than those from major industrial centers — the print runs were simply smaller, and few recipients kept them once the emergency passed.

The Stadtmagistrat had no printing infrastructure of its own; these were almost certainly contracted to a local commercial printer, which accounts for the variability in paper quality seen across surviving examples.