کاتالوگ
1 Mark
| صادرکننده | Stadtmagistrat Wolfenbüttel |
|---|---|
| سال | 1918 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | Rectangular |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | Green letterpress Notgeld note with a symmetrical layout centred on the bold gothic denomination inscription "EINE MARK", flanked by two ornate circular guilloche medallions each carrying the numeral "1" above the abbreviation "M". A small wreath vignette at the top centre encloses a rearing horse device, the heraldic symbol of Wolfenbüttel, while a red serial number is positioned in the upper right corner. Below the central text block, a two-line validity clause in gothic script is followed by the issuing authority line "Der Stadtmagistrat:" with three manuscript facsimile signatures. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | Notgeld d. Stadt Wolfenbüttel EINE MARK Gültig für den Geldverkehr innerhalb der Stadt Wolfenbüttel Der Stadtmagistrat: |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
Wolfenbüttel's municipal administration issued this 1 Mark Notgeld in 1918 as coins disappeared into hoarding and wartime metal requisitions left small-denomination circulation effectively paralyzed across Germany. Hundreds of towns printed their own emergency paper that year, but municipal issues from smaller Lower Saxon towns like Wolfenbüttel are proportionally scarcer than those from major industrial centers — the print runs were simply smaller, and few recipients kept them once the emergency passed.
The Stadtmagistrat had no printing infrastructure of its own; these were almost certainly contracted to a local commercial printer, which accounts for the variability in paper quality seen across surviving examples.