Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

1 Keping Sultana

İhraççı Sumatra
Yıl 1835
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ağırlık Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Çap Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Kalınlık Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Round
Teknik Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yönlendirme Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz yazısı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz açıklaması Malformed and fictitious Arabic inscription occupying the central field, with the denomination numeral rendered in Eastern Arabic script at the top and a spurious date in Eastern Arabic numerals at the bottom, reflecting the unfamiliarity of the issuer with authentic Arabic epigraphy. The entire design is enclosed within a beaded border.
Arka yüz yazısı Arabic
Arka yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Kenar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Darphane Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Basma adedi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ek bilgiler

The kepings of Sumatra occupy an odd corner of colonial monetary history — struck not by a European mint but under local authority during a period when the Dutch East Indies administration was still consolidating control over Sumatran territories following the Napoleonic-era interruption of Dutch colonial power. The 1835 date places this piece in the early years of renewed Dutch engagement with the region, though keping-denomination coppers had circulated across the Malay world for generations prior, their production fragmented across dozens of sultanates with no standardized weight or fineness.

The Singh and KM references both treat this as a token issue, the Tn1 designation reflecting genuine uncertainty about its official versus semi-official status.