کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
1/4 Kharub - Abdulaziz and Muhammad III
| صادرکننده | Beylik of Tunis |
|---|---|
| سال | 1872 |
| نوع | Standard circulation coin |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | Central field bears a three-line Arabic inscription within an open wreath of olive branches tied at the base, reading 'ضرب / تونس / ١٢٨٩' (meaning 'Struck in Tunis / 1289'). The AH date 1289 appears prominently in the lower portion of the inscription. The wreath branches extend symmetrically from a bow at the base and terminate in berried tips at the upper register, framing the legend in a style characteristic of Tunisian Husainid-era coinage issued under joint Ottoman and Bey suzerainty. |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | Tunis Mint |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
The Beylik of Tunis occupied an awkward political position by 1872 — nominally an Ottoman vassal, effectively under deepening French financial pressure following the ruinous indemnity imposed after the 1864 tribal revolt. Coins of this period bear both the Ottoman sultan's name and the Tunisian bey's, a dual acknowledgment of suzerainty that was becoming increasingly ceremonial as French creditors tightened their grip. Within nine years, the Bardo Treaty would end Tunisian autonomy entirely.