کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
1/4 Kharub - Abdulaziz and Muhammad III
| صادرکننده | Tunisia |
|---|---|
| سال | 1865 |
| نوع | Standard circulation coin |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | Central field bears a three-line Arabic inscription reading 'Sultan Abd Al-Aziz Khan', enclosed within a beaded or plain inner circle. Flanking the central cartouche on both sides is a wreath composed of two olive or laurel branches, tied at the base with a ribbon bow, forming an oval frame around the legend. The overall design is simple and typographic, with no pictorial effigy, characteristic of Ottoman-era Tunisian coinage. |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | السلطان عبد العزيز خان (Translation: Sultan `Abd Al-`Aziz Khan) |
| توضیحات پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
Tunisia in 1865 was nominally Ottoman but functionally autonomous under the Husainid beys, and this coin reflects that dual authority — struck under Bey Muhammad III al-Sadiq while acknowledging the Ottoman sultan Abdülaziz. The pairing was political theater as much as monetary policy; the bey controlled taxation and spending while the Porte received nominal deference. That same year, Tunisia was reeling from a devastating plague and famine that had killed tens of thousands, conditions which led directly to the fiscal collapse and ruinous foreign borrowing that would end in the 1869 bankruptcy.