کاتالوگ
| صادرکننده | Early Anglo-Saxon |
|---|---|
| سال | 620-655 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | Sp#760, North#11 |
| توضیحات روی سکه | Diademed bust to right, rendered in a stylized Anglo-Saxon manner derived from late Roman prototypes. The effigy displays a pronounced pellet-and-line diadem, with visible facial features including a defined eye and chin. A blundered pseudo-Latin legend, imitating Continental Merovingian or late Roman coinage, surrounds the bust in the field, the individual letterforms largely debased and illegible. The overall style reflects the early Anglo-Saxon goldsmith's adaptation of Mediterranean numismatic iconography. |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | Plain |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
The thrymsa was Anglo-Saxon England's answer to the Frankish tremissis flooding across the Channel in the seventh century — a direct imitation that gradually diverged as local moneyers asserted their own conventions. The 'Benutigo' type takes its name from the garbled legend on the coin, a corruption so advanced that its original meaning is effectively lost. Whether it derived from a moneyer's name, a mint place, or a phrase borrowed from continental prototypes remains unresolved.
Gold fineness in thrymsas of this period declined steadily across the decades of issue, and later specimens frequently show progressive debasement toward pale gold. Locating this piece within that degradation sequence can be more informative than the broad date range suggests.