کاتالوگ
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
| صادرکننده | Atrebates and Regini tribes (Celtic Britain) |
|---|---|
| سال | 10-20 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | 0.3 g |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | A stylised hand depicted in profile, prominently centered in the field and grasping a trident, the tines of which extend upward. A crescent appears above the hand, serving as a subsidiary decorative element. The royal inscription is distributed across the fields flanking the hand and continues below, reading V-ER REX, denoting Verica as king. The design reflects the Romanising artistic influence increasingly adopted by the Atrebatic dynasty in the early first century AD. The lettering is rendered in a compact Latin script characteristic of southern British coinage of this period. |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | V-ER REX (Translation: Verica King.) |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
Verica ruled the Atrebates in the early first century AD as a client king of Rome, and his coinage reflects that relationship directly — Latin titulature, Romanised iconography, and a mint output that tracks the political turbulence of a tribe caught between Roman ambition and internal dynastic rivalry. His eventual expulsion, likely by Caratacus of the Catuvellauni around 40–43 AD, is widely considered one of the pretexts Claudius used to justify the invasion of 43 AD. Minims like this were the fractional workhorses of that political moment, struck at weights that required considerable die-cutting skill at a barely functional scale.