کاتالوگ
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
| صادرکننده | Kingdom of Persis |
|---|---|
| سال | 60-85 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | Chian-Rhodian drachm |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| خط روی سکه | Aramaic |
| نوشتههای روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت سکه | Central fire altar depicted in schematic form within a dotted border, flanked by attendant figures or stylized subsidiary elements. The field surrounding the altar contains Aramaic inscription fragments, though on this 'no king' type the royal name is absent. The design is characteristic of the Persis dynastic coinage tradition, rendered in a compact and somewhat schematic style typical of the obol denomination. |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
Persis, the region centered on modern Fars province in Iran, maintained a line of local dynasts who continued striking coins in an archaic Iranian style long after the Achaemenid collapse — a deliberate act of cultural continuity under both Seleucid and Parthian overlordship. The "no king reverse" types represent a particularly enigmatic subset of Persid coinage: the omission of the royal figure on the reverse remains unexplained by scholarship, with no consensus on whether it signals a transitional authority, an interregnum, or simply a regional die-cutting economy. Alram's numbering places this piece firmly in the late dynastic sequence, a period when Parthian pressure on Persis was intensifying before the region's eventual absorption.