Katalog
Zobacz pełne zdjęcia — bezpłatna rejestracja
Kontynuuj z Google — to bezpłatne
lub zarejestruj się emailem
Dlaczego się rejestrować? Tylko po to, by chronić nasz katalog przed botami. Twój email pozostaje prywatny — nigdy go nie udostępnimy ani nie wyślemy niczego bez Twojej zgody. Gwarantujemy to!
Æ44 - Caracalla ΕΠΙ Λ ΑΙΛ ΠΙΓΡΗΤΟϹ ΑϹΙΑΡΧΟΥ Γ, ΛΑΟΔΙΚΕΩΝ ΝΕΩΚΟΡΩΝ
| Emitent | Laodicea ad Lycum (Conventus of Cibyra) |
|---|---|
| Rok | 198-217 |
| Typ | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Nominał | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Waluta | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Skład | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Waga | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Średnica | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Grubość | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Kształt | Round (irregular) |
| Technika | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Orientacja | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Rytownik(zy) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| W obiegu do | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Źródło(a) | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis awersu | Laureate and draped bust of the Demos of Laodicea facing right, the drapery visible on the left shoulder, rendered in the civic personification tradition of Asia Minor. The effigy displays a wreathed head with laurel crown, characteristic of the Demos type as employed on neocorate coinage. A circular Greek legend surrounds the bust in the field, reading from the upper left and continuing around the coin's periphery. |
|---|---|
| Pismo awersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Legenda awersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Opis rewersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Pismo rewersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Legenda rewersu | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Krawędź | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Mennica | Zaloguj się aby zobaczyć szczegóły |
| Nakład | ND (198-217) |
| Dodatkowe informacje |
Laodicea ad Lycum held the title of neokoros — official keeper of an imperial cult temple — and this issue advertises that status directly, a distinction the city pursued aggressively during the Severan period as civic competition for imperial favor among Anatolian cities intensified. The magistrate named in the legend, L. Aelius Pigrês, held the asiarchate, the most prestigious religious office in the province of Asia, and his third tenure in that role is specified — an unusual precision that suggests deliberate commemoration of his service rather than routine administrative notation.