مشاهده تصاویر کامل — ثبت‌نام رایگان
ادامه با Google — رایگان است یا با ایمیل ثبت‌نام کنید

چرا ثبت‌نام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از ربات‌ها. ایمیل شما خصوصی می‌ماند — هرگز آن را به اشتراک نمی‌گذاریم یا بدون اجازه چیزی نمی‌فرستیم. این را تضمین می‌کنیم!

Æ19 - Antoninus Pius ΤΟΜΙΤΩΝ ΜΗΤΡOΠ

صادرکننده Tomis
سال 138-161
نوع وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ارزش وارد شوید برای مشاهده جزئیات
واحد پول وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ترکیب وارد شوید برای مشاهده جزئیات
وزن وارد شوید برای مشاهده جزئیات
قطر وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ضخامت وارد شوید برای مشاهده جزئیات
شکل وارد شوید برای مشاهده جزئیات
تکنیک وارد شوید برای مشاهده جزئیات
جهت Variable alignment ↺
حکاک(ها) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
در گردش تا وارد شوید برای مشاهده جزئیات
مرجع(ها) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
توضیحات روی سکه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
خط روی سکه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
نوشته‌های روی سکه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
توضیحات پشت سکه Standing figure, likely a deity — possibly Fortuna or a local divinity — depicted facing left or in three-quarter view, rendered in flowing drapery with attributes visible in the right hand, possibly a rudder or cornucopia, consistent with reverses known for the metropolis of Tomis during the Antonine period. The field to the left shows traces of a secondary object or symbol, partially obscured by wear and corrosion. The encircling legend ΤΟΜΙΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠ, identifying the issuing city of Tomis as a metropolis, runs around the periphery. The overall composition follows standard provincial bronze iconography of the Black Sea littoral region. The green patina and flan irregularity are characteristic of coinage struck at Tomis under Antoninus Pius.
خط پشت سکه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
نوشته‌های پشت سکه ΤΟΜΙΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠ
لبه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ضرابخانه وارد شوید برای مشاهده جزئیات
تیراژ ضرب وارد شوید برای مشاهده جزئیات
اطلاعات تکمیلی

Tomis, on the Black Sea coast of Moesia Inferior, was elevated to metropolis of that province sometime in the 2nd century — a status this coin's reverse legend explicitly advertises. The designation carried administrative weight, not merely prestige, entitling the city to preside over the provincial koinon and host its assemblies. Ovid died there in exile roughly a century before these bronzes were struck, still petitioning Augustus's successors for recall.

شاید این‌ها را هم دوست داشته باشید