کاتالوگ
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
| صادرکننده | Bangladesh Bank |
|---|---|
| سال | 2012 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | Taka (1972-date) |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت اسکناس | The reverse centres on a vignette of the original Shaheed Minar erected in 1952, flanked by a Krishnachura (Delonix regia) flower branch at upper left. Portrait medallions of the five martyrs of the Bengali Language Movement — Abul Barkat, Rafiq Uddin Ahmed, Shafiur Rahman, Abdul Jabbar, and Abdus Salam — are arranged across the upper portion, each identified by name in Bengali script. The Bangladesh Bank logo appears at lower right, set within a finely ruled guilloche border. |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | Watermark |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The denomination of 60 Taka was created solely for this commemorative issue — it has no place in Bangladesh's ordinary currency system and was never intended for everyday transactions. The note marks sixty years since the Language Movement of February 21, 1952, when students at the University of Dhaka defied a government ban on public assembly and were shot dead by police for protesting the imposition of Urdu as the sole state language of Pakistan. That date eventually became International Mother Language Day, recognized by UNESCO in 1999.
Printed entirely in-country by the Security Printing Corporation in Gazipur, the run of just over twelve million pieces was modest for a commemorative — suggesting it was aimed at collectors rather than mass distribution. The watermark-only security specification reflects that limited-circulation intent.