مشاهده تصاویر کامل — ثبت‌نام رایگان
ادامه با Google — رایگان است یا با ایمیل ثبت‌نام کنید

500 Lira Brown

صادرکننده Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (Central Bank of the Republic of Turkey)
سال 1953
نوع وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ارزش وارد شوید برای مشاهده جزئیات
واحد پول وارد شوید برای مشاهده جزئیات
جنس وارد شوید برای مشاهده جزئیات
ابعاد وارد شوید برای مشاهده جزئیات
شکل وارد شوید برای مشاهده جزئیات
چاپخانه Bradbury Wilkinson and Company, United Kingdom (1856-1990)
طراح(ان) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
حکاک(ها) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
در گردش تا وارد شوید برای مشاهده جزئیات
مرجع(ها) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
توضیحات روی اسکناس وارد شوید برای مشاهده جزئیات
نوشته‌های روی اسکناس TÜRKİYE CUMHURİYET MERKEZ BANKASI
SERİ B5
500
BEŞYÜZ TÜRK LİRASI
11 HAZİRAN 1930 TARİH VE 1715 NUMARALI KANUNA GÖRE ÇIKARILMIŞTIR
UMUM MÜDÜR BAŞKAN MUAVİNİ EMİSYON VE VEZNE MÜDÜRÜ
500 TÜRK LİRASI
(Translation: Central Bank of the Turkish Republic, Series B5, 500, Five Hundred Turkish Lira, Issued pursuant to Law No. 1715 dated 11 June 1930, General Manager, Deputy Governor, Director of Issue and Treasury, 500 Turkish Lira)
توضیحات پشت اسکناس وارد شوید برای مشاهده جزئیات
نوشته‌های پشت اسکناس 500 TÜRK LİRASI
TÜRKİYE CUMHURİYET MERKEZ BANKASI
500
(Translation: 500 Turkish Lira, Central Bank of the Turkish Republic, 500)
امضا(ها) وارد شوید برای مشاهده جزئیات
نوع ویژگی امنیتی وارد شوید برای مشاهده جزئیات
توضیحات ویژگی امنیتی وارد شوید برای مشاهده جزئیات
گونه‌ها وارد شوید برای مشاهده جزئیات
یادداشت‌ها

Bradbury Wilkinson's relationship with the Turkish central bank stretches back decades, and this 500 Lira note from 1953 is among the more substantial denominations they produced for Ankara during the early republic's aggressive industrialization push under Adnan Menderes. The choice to retain a British security printer well into the 1950s reflected both established trust and Turkey's limited domestic printing capacity at the denomination's scale.

P#170 is notably scarcer in circulated grades than its face value might suggest — high-denomination notes of this period were frequently hoarded rather than spent, yet paper quality and storage conditions in Turkish households of the era were unforgiving. The watermark remains the sole mechanical security feature, which was already conservative practice by 1953 standards.