کاتالوگ
| صادرکننده | Bank of New South Wales |
|---|---|
| سال | ND (1910) |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | Cotton paper |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | FIFTY |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | P#A90a - Adelaide P#A90b - Melbourne P#A90c - Sydney |
| یادداشتها |
The Bank of New South Wales was not a central bank — it was a private commercial institution, the oldest bank on the Australian continent, and it continued issuing its own notes well into the twentieth century because Australian federal banking legislation was slow to consolidate note-issue authority. The Commonwealth Bank didn't achieve a full monopoly on Australian note issue until 1910, meaning this note exists right at that legal boundary.
Charles Skipper and East printed a substantial portion of Australian and colonial banknote production from their London operation. At the £50 level, circulation was almost entirely interbank and commercial — retail contact was negligible, which is why high-denomination survivors often show less wear than their lower-denomination counterparts.