Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

50 Kurush Second 'Kaime' issue

İhraççı Ottoman Treasury
Yıl 1876-1877
Tür Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Değer 50 Kurush (0.50)
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Boyut Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Matbaa Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Tasarımcı(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Printed in brown on cream paper, the note is framed by an elaborate scrollwork border with acanthus-leaf and arabesque guilloche ornaments; the denomination '50' appears in each corner. The imperial tughra of Sultan Abdülhamid II occupies a cloud-shaped vignette at the top centre, while the central field carries the principal Ottoman-script text in large calligraphic letterpress. A cartouche at the lower centre contains a further Ottoman inscription in a rounded medallion.
Ön yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz lejandı Enregistré par la
BANQUE IMPÉRIALE OTTOMANE
CONSTANTINOPLE
1877
İmza(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma türü Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Koruma açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Varyantlar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yorumlar

The kaime had a troubled history long before this issue. Earlier Ottoman paper money had been so massively over-issued and so poorly redeemed through the mid-nineteenth century that public trust in it had essentially collapsed. This 1876–77 emission came during the reign of Abdülhamid II, at a moment of acute fiscal strain — the Ottoman state had defaulted on its external debt in October 1875, and the Russo-Turkish War of 1877–78 was either imminent or already underway depending on when a specific note was signed.

The embossed paper and registration stamp were the primary barriers against forgery on a note produced domestically with limited technical resources. Neither feature was sophisticated by European standards of the period.