کاتالوگ
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
| صادرکننده | Chambre de Commerce de Dieppe |
|---|---|
| سال | 1920 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | Franc (1795-1959) |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | CHAMBRE DE COMMERCE DE DIEPPE VILLE DE DIEPPE Le Secrétaire Trésorier Le Président 50 CENTIMES IMP. RICHARD, PARIS |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | EMISSION 1920 La BANQUE DE FRANCE est chargée de la mise en circulation et du remboursement des coupures émises ... Elle n'en échangera pas pour une somme inférieure à VINGT FRANCS ... La Chambre de Commerce de Dieppe se réserve de faire fixer par un arrêté le délai de remboursement de ces coupures. 50 CENTIMES |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
French chambers of commerce were authorized to issue emergency small-denomination notes from 1914 onward as metal coinage disappeared almost entirely into hoarding and wartime melting. By 1920, the Dieppe chamber was still circulating its own fractional currency — a sign of how slowly the coinage shortage resolved even after the Armistice. These local emissions were never legal tender beyond their issuing district, and redemption was often inconsistent, which left many examples stranded outside circulation rather than returned and cancelled.
Imprimerie Richard produced notes for numerous provincial chambers during this period, working to tight cost constraints. The watermarked paper was the primary security measure — modest by central bank standards, but adequate for low-value instruments few forgers would bother with.