Katalog
| İhraççı | East India Company (Sumatra) |
|---|---|
| Yıl | 1788 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | 3 Kepings (3⁄400) |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Latin |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | ٣ تيكف ١٢٠٢ |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ek bilgiler |
The East India Company's Sumatran copper issues of the late 18th century were minted primarily to facilitate trade at Bengkulu (Bencoolen), the Company's struggling west-coast Sumatran outpost that never quite delivered the pepper profits London had anticipated. The KM#Pn12 designation flags this piece as a pattern, meaning it was struck for approval rather than general release — making surviving examples products of the mint room rather than the marketplace.
Bengkulu remained a persistent drain on Company resources until its cession to the Dutch under the 1824 Anglo-Dutch Treaty.