Katalog
Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz
veya e-posta ile kayıt ol
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
20 Mark
| İhraççı | Stadt Osterwieck (Magistrat) |
|---|---|
| Yıl | 1922 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | 20 Mark |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Two half-timbered buildings on Voigteplatz and Hagenstrasse flank a central denomination cartouche; side panels list local leather industry firms; lower banner carries a Low German verse. |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Haasch and Werner |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
Osterwieck's 1922 notgeld is among the more unusual pieces of the leather notgeld phenomenon that briefly swept small German municipalities during the hyperinflation crisis. While paper notgeld was ubiquitous, a handful of towns — mostly in the Harz region — issued pieces on tanned leather, partly as a deliberate collector's novelty to generate premium revenue for municipal coffers rather than from any genuine material necessity.
Ernst Zickfeld was a local Osterwieck printer, and the leather substrate would have been sourced and prepared separately before printing. Designer G.M. Hödel's involvement suggests this was treated as a commission piece, not a rushed emergency issue.