Katalog
2 Pesos
| İhraççı | Estado de Honduras |
|---|---|
| Yıl | 1848 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | 2 Pesos |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Plain typeset note within a decorative border of repeated ornamental units. At centre, an oval wreath encloses the text VALE / DOS PESOS. and a circular legend referencing the legislative decree and date of September 1848. A vertical panel at left carries the inscription ESTADO DE HONDURAS in italic script. The serial number appears at upper centre above the heading NUMERO, with three signature lines at the base for El Director de rentas, El Contador mayor, and El tesorero jeneral. |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | NUMERO ESTADO DE HONDURAS POR EL DECRETO DE LAS CAMARAS LEJISLATIVAS VALE DOS PESOS. DE SETIEMBRE DE 1848 El Director de rentas. El Contador mayor El tesorero jeneral. |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Estado de Honduras issued paper currency in the 1840s under conditions of chronic fiscal stress — the republic had been independent for barely two decades, and institutional banking infrastructure was essentially nonexistent. Notes like this one were instruments of necessity, not policy confidence.
P#2 is among the earliest documented Honduran paper issues. Surviving examples are extremely rare; most are known only from archival references or single institutional holdings.