Katalog
| İhraççı | Banque Centrale de Mauritanie |
|---|---|
| Yıl | 1989 |
| Tür | Non-circulating banknote |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | The reverse carries a central vignette of a standing dromedary camel, with a modern cargo vessel at sea and fish leaping from the water in the background, alongside gantry cranes and warehouse structures with smokestacks representing Mauritanian industry and commerce. Crescent moon and star motifs appear in the corners, and the design is framed by an ornate guilloche border. The denomination and bank name appear in French in the upper and lower registers. |
| Arka yüz lejandı | 1000 Banque Centrale De Mauritanie 1000 1000 Mille Ouguiya |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
Mauritania's ouguiya, introduced in 1973 when the country broke from the West African CFA franc zone, was from the outset managed by a central bank with limited reserves and persistent inflationary pressure. By 1989 the 1000-ouguiya denomination was the highest in circulation, a position it had held through a decade of drought, debt restructuring, and a difficult post-independence economy heavily dependent on iron ore exports from Zouerate.
Giesecke & Devrient had handled Mauritanian note production from early in the series. The P#7A watermark security was modest for the denomination — a vulnerability that would eventually necessitate the redesigned issues of the 1990s.