Katalog
Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz
veya e-posta ile kayıt ol
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
1000 Francs
| İhraççı | Nationale Bank van België / Banque Nationale de Belgique |
|---|---|
| Yıl | 1997 |
| Tür | Standard circulation banknote |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | MILLE FRANCS TAUSEND FRANKEN BANQUE NATIONALE DE BELGIQUE BELGISCHE NATIONALBANK K. PONSAERS N. PAQUOT INV. (Translation: One Thousand Francs National Bank of Belgium) |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Watermark |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The 1000 Frank note was part of the series introduced through the 1990s as Belgium prepared for euro adoption — a currency already living on borrowed time at the moment of printing. Unusually for a note of this period, both design and engraving were handled entirely in-house by the bank's own Brussels atelier, a deliberate policy choice that had distinguished Belgian banknote production for decades and was quietly abandoned when the franc ceased to be legal tender on 28 February 2002.
The separation of engraving credits between obverse and reverse — Patricia Vouez and Ponsaers respectively — reflects how the Brussels workshop divided labor by specialization rather than by note.