کاتالوگ
100 Mark Reichsbanknote, red seals
| صادرکننده | Reichsbank |
|---|---|
| سال | 1908-1910 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | P#35 |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | Reichsbanknote. Ein Hundert Mark zahlt die Reichsbankhauptkasse in Berlin ohne Legitimations- prüfung dem Einlieferer dieser Banknote. 100 100 Berlin, den 10. September 1909. Reichsbankdirektorium HUNDERT 100 HUNDERT Wer Banknoten nachmacht oder verfälscht, oder nach- gemachte oder verfälschte sich verschafft und in Verkehr bringt, wird mit Zuchthaus nicht unter zwei Jahren bestraft. (Translation: Reichsbank note. One hundred marks the Reichsbankhauptkasse in Berlin will pay the holder of this banknote without any legitimation check. 100 100 Berlin, September 10, 1909. Reichsbank Board of Directors ONE HUNDRED ONE HUNDRED Anyone who counterfeits or forges banknotes, or procures counterfeit or forged banknotes and puts them into circulation, shall be punished by imprisonment for not less than two years.) |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | Portrait watermark of Kaiser Wilhelm I, visible in the left panel of the note when held to light. |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The 1908–1910 series of 100 Mark notes represented the Reichsbank's effort to standardize and modernize its large-denomination paper following a decade of incremental design revisions. Reichsdruckerei had by this point developed considerable in-house engraving capacity, reducing German reliance on foreign security printers — a point of some institutional pride in Berlin. The red seal distinguishes this series from the later 1910-dated issues with black seals, a detail that catches out inattentive collectors more often than it should.
These circulated heavily through the final years of Wilhelmine prosperity and into the early war economy. Notes from this series that survived past 1918 were typically worn to rags.