Katalog
Neden kayıt olunmalı? Yalnızca kataloğumuzu botlardan korumak için. E-postanız gizli kalır — asla paylaşmayacağız veya izinsiz hiçbir şey göndermeyeceğiz. Bunu garanti ediyoruz!
| İhraççı | Ottoman Imperial Treasury (Hazine-i Celile) |
|---|---|
| Yıl | 1861 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Paper |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Single-sided note printed in dark olive-black ink on plain paper, with an elaborate foliate and scrollwork border framing the central text panel. The tughra (imperial cipher) of Sultan Abdülaziz appears at the top centre, above the Ottoman script inscription stating the denomination of 100 kuruş issued by the Imperial Treasury. The numeral "100" is repeated in each corner within decorative cartouches, and a circular seal of the Imperial Treasury is printed at the foot of the note. |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | ١٠٠ اوراق نقدية دولت عليه دن ياكز يوز غروشلق قائمة معتبره در خزانهٔ دولتيه |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Hazine-i Celile — literally the "Sublime Treasury" — began issuing paper money in 1840 under fiscal pressure from the Tanzimat reform period, when the empire's chronic debt made conventional coinage inadequate. These early Ottoman treasury notes were not central bank issues in any modern sense; the Hazine issued them directly against anticipated tax revenues, which gave them a fundamentally different character from contemporary European banknotes.
By 1861, the empire had already signed the ruinous Balta Limanı commercial treaty and was deep into the borrowing cycle that would end in the 1875 default. Notes of this series carried an embossed seal rather than printed security features — a deliberate choice that required no foreign printing technology and could be applied domestically in Constantinople.
Forgery was a persistent problem with the Hazine issues throughout the 1850s and 1860s.