کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
100 Kuruş
| صادرکننده | Ottoman Imperial Treasury (Hazine-i Celile) |
|---|---|
| سال | 1861 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | Paper |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | Single-sided note printed in dark olive-black ink on plain paper, with an elaborate foliate and scrollwork border framing the central text panel. The tughra (imperial cipher) of Sultan Abdülaziz appears at the top centre, above the Ottoman script inscription stating the denomination of 100 kuruş issued by the Imperial Treasury. The numeral "100" is repeated in each corner within decorative cartouches, and a circular seal of the Imperial Treasury is printed at the foot of the note. |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | ١٠٠ اوراق نقدية دولت عليه دن ياكز يوز غروشلق قائمة معتبره در خزانهٔ دولتيه |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Hazine-i Celile — literally the "Sublime Treasury" — began issuing paper money in 1840 under fiscal pressure from the Tanzimat reform period, when the empire's chronic debt made conventional coinage inadequate. These early Ottoman treasury notes were not central bank issues in any modern sense; the Hazine issued them directly against anticipated tax revenues, which gave them a fundamentally different character from contemporary European banknotes.
By 1861, the empire had already signed the ruinous Balta Limanı commercial treaty and was deep into the borrowing cycle that would end in the 1875 default. Notes of this series carried an embossed seal rather than printed security features — a deliberate choice that required no foreign printing technology and could be applied domestically in Constantinople.
Forgery was a persistent problem with the Hazine issues throughout the 1850s and 1860s.