Katalog
| İhraççı | Planters Bank, Kingston, Jamaica |
|---|---|
| Yıl | |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | 10 Pounds |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Boyut | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Matbaa | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Tasarımcı(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz açıklaması | Left vignette of a horseman at dockside, right vignette of a trader with goods; a seated Britannia holding shield with lion at upper centre. Denomination numerals TEN appear at both lower corners flanking the central text block with the promise-to-pay legend. |
|---|---|
| Ön yüz lejandı | 10 10 PLANTERS BANK KINGSTON, JAMAICA WE PROMISE TO PAY THE BEARER ON DEMAND TEN POUNDS STERLING AT OUR OFFICE HERE FOR THE PRESIDENT AND COMPANY OF THE PLANTERS` BANK BY ORDER OF THE BOARD OF DIRECTORS TEN TEN POUNDS |
| Arka yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| İmza(lar) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma türü | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Koruma açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Varyantlar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yorumlar |
The Planters Bank of Jamaica was one of several competing colonial banking houses operating in Kingston during the early nineteenth century, all issuing their own notes against reserves that were frequently tested by the island's volatile sugar economy. John Scott of Glasgow was a respectable provincial printer, but his involvement here reflects the common practice of Caribbean issuers commissioning plates from British firms — cheaper than London engravers and perfectly adequate for colonial circulation.
The "Planters Bank" name is worth pausing on: the institution drew its capital base almost entirely from sugar estate proprietors, many of them absentee landlords, and its fortunes tracked the collapse of the plantation economy following emancipation in 1834 with uncomfortable precision.