کاتالوگ
مشاهده تصاویر کامل — ثبتنام رایگان
ادامه با Google — رایگان است
یا با ایمیل ثبتنام کنید
چرا ثبتنام کنیم؟ فقط برای جلوگیری از رباتها. ایمیل شما خصوصی میماند — هرگز آن را به اشتراک نمیگذاریم یا بدون اجازه چیزی نمیفرستیم. این را تضمین میکنیم!
10 Pfennig
| صادرکننده | Stadt Brüel (City of Brüel) |
|---|---|
| سال | 1921 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | 10 Pfennigs (10 Pfennige) (0.10) |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | Dat ded un röge ringsüm fick Up graune Ird', an'n blagen Heven. Un doch so rauhig, doch so still, As wenn de Preister reden will Un noch vorher, in still Gebet, Tau'm Heven hoch de Ogen hett. Dieser Schein hat Gültigkeit für den Geldverkehr innerhalb der Stadtgemeinde bis 30. April 1922 Der Rat der Stadt Brüel Baumann Böhmer |
| توضیحات پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت اسکناس | Reuter-Geld der Stadt 10 Pfg Brüel RICHARD ZSCHEKER |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
Brüel is a small town in Mecklenburg, and its 1921 emergency currency — Notgeld — was a direct response to the chronic small-change shortage that plagued Germany as postwar inflation began eroding coin circulation. Municipalities across the country printed their own fractional notes during this period, but Brüel's series is notable for having a credited designer, Richard Zscheker, whose name appears on locally produced Notgeld issues from the region.
The dual signatures of Baumann and Böhmer reflect the standard municipal authorization practice — typically a mayor and treasurer — lending nominal official weight to what was, legally speaking, a stopgap measure the Reichsbank tolerated rather than sanctioned.