Katalog
| İhraççı | Isle of Man |
|---|---|
| Yıl | 1786 |
| Tür | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Değer | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Para birimi | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Bileşim | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ağırlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Çap | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kalınlık | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Şekil | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Teknik | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Yönlendirme | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Gravürcü(ler) | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Dolaşımda olduğu yıl | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Referans(lar) | KM#9 |
| Ön yüz açıklaması | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
|---|---|
| Ön yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Ön yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz açıklaması | The triskelion, or triskeles, the ancient three-armoured-and-spurred legs of the Isle of Man, occupies the central field, depicted in motion radiating from a common centre in a clockwise arrangement. Each armoured leg bears a spur at the ankle and is rendered with careful attention to articulated plate armour. Small stars are positioned between the legs. The circumferential Latin motto QVOCVNQVE IECERIS STABIT runs around the periphery, separated by a point, with a milled border enclosing the design. |
| Arka yüz yazısı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Arka yüz lejandı | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Kenar | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Darphane | Giriş yapın ayrıntıları görmek için |
| Basma adedi | 1786 - KM#9.1 - 1786 - KM#9.1; Proof - 1786 - KM#9.2; Proof - |
| Ek bilgiler |
The Isle of Man was not under direct British Treasury control in the eighteenth century, allowing its own coinage to persist independently. This 1786 issue was struck under the authority of the Duke of Atholl, whose family had purchased the lordship of the island from the Stanleys in 1736. The Atholl pennies were notoriously overweight relative to contemporary British regal copper, a deliberate policy to discourage melting and exportation — a problem that had plagued earlier Manx issues badly enough to create chronic small-change shortages throughout the 1760s.
The contract for this striking almost certainly went to Matthew Boulton's Soho Mint rivals, as Boulton did not win Manx contracts until the 1798 recoinage that eventually superseded these pieces entirely.