Tam görüntüleri gör — ücretsiz kayıt
Google ile devam et — ücretsiz veya e-posta ile kayıt ol

1 Mon 'Engi Tsūhō' - Daigo

İhraççı Japan
Yıl 907-957
Tür Standard circulation coin
Değer Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Para birimi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Bileşim Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ağırlık Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Çap Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Kalınlık Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Şekil Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Teknik Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Yönlendirme Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Gravürcü(ler) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Dolaşımda olduğu yıl Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Referans(lar) Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz açıklaması Cast copper cash-type coin featuring four Chinese characters arranged in the traditional clockwise reading order around a central square perforation. The legend 延喜通寳 (Engi Tsūhō) is distributed one character per cardinal position — 延 (top), 喜 (right), 通 (bottom), 寳 (left) — separated by the raised rims of the square central hole. The characters are rendered in regular script (kaisho) style and are contained within a broad, flat annular field bounded by a slightly raised outer rim. The surface exhibits characteristic casting texture consistent with early Heian-period Japanese mint production.
Ön yüz yazısı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ön yüz lejandı  延
寳 喜
 通
(Translation: Current treasure of the Engi era (read clockwise))
Arka yüz açıklaması Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz yazısı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Arka yüz lejandı Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Kenar Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Darphane Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Basma adedi Giriş yapın ayrıntıları görmek için
Ek bilgiler

The Engi Tsūhō was authorized in 907 under Emperor Daigo as part of Japan's imperial coinage program, but it proved to be the last copper cash coin Japan would officially mint for nearly seven centuries. The Heian court's fiscal apparatus collapsed shortly after, and by the mid-10th century the government had effectively abandoned metallic currency in favor of rice and silk as exchange media. Coins from this issue that show genuine circulation wear are therefore paradoxically rare — most examples were hoarded or deposited ritually rather than spent.