کاتالوگ
1 Mon 'Engi Tsūhō' - Daigo
| صادرکننده | Japan |
|---|---|
| سال | 907-957 |
| نوع | Standard circulation coin |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ترکیب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| وزن | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| قطر | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضخامت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تکنیک | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جهت | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی سکه | Cast copper cash-type coin featuring four Chinese characters arranged in the traditional clockwise reading order around a central square perforation. The legend 延喜通寳 (Engi Tsūhō) is distributed one character per cardinal position — 延 (top), 喜 (right), 通 (bottom), 寳 (left) — separated by the raised rims of the square central hole. The characters are rendered in regular script (kaisho) style and are contained within a broad, flat annular field bounded by a slightly raised outer rim. The surface exhibits characteristic casting texture consistent with early Heian-period Japanese mint production. |
|---|---|
| خط روی سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای روی سکه | 延 寳 喜 通 (Translation: Current treasure of the Engi era (read clockwise)) |
| توضیحات پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| خط پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوشتههای پشت سکه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| لبه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ضرابخانه | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| تیراژ ضرب | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| اطلاعات تکمیلی |
The Engi Tsūhō was authorized in 907 under Emperor Daigo as part of Japan's imperial coinage program, but it proved to be the last copper cash coin Japan would officially mint for nearly seven centuries. The Heian court's fiscal apparatus collapsed shortly after, and by the mid-10th century the government had effectively abandoned metallic currency in favor of rice and silk as exchange media. Coins from this issue that show genuine circulation wear are therefore paradoxically rare — most examples were hoarded or deposited ritually rather than spent.