کاتالوگ
1 Livre Turque
| صادرکننده | Dette Publique Ottomane |
|---|---|
| سال | 1915 |
| نوع | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ارزش | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| واحد پول | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| جنس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| ابعاد | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| شکل | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| چاپخانه | Giesecke & Devrient |
| طراح(ان) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| حکاک(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| در گردش تا | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| مرجع(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات روی اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
|---|---|
| نوشتههای روی اسکناس | هيئت عمومية عثمانية ١٨ نيسان ١٣٣١ A 102524 |
| توضیحات پشت اسکناس | The reverse is printed entirely in red-brown on plain cream paper, dominated by a large central cartouche of dense guilloche rosette work framing a block of Ottoman calligraphic text setting out the legal tender declaration and payment obligations of the Ottoman Public Debt Administration. The surrounding border repeats the arabesque medallion pattern seen on the obverse, and a single manuscript signature appears beneath the central text block. |
| نوشتههای پشت اسکناس | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| امضا(ها) | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| نوع ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| توضیحات ویژگی امنیتی | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| گونهها | وارد شوید برای مشاهده جزئیات |
| یادداشتها |
The Dette Publique Ottomane — the Ottoman Public Debt Administration — was a European-controlled financial supervisory body imposed on the Sublime Porte after the default of 1875. That a debt collection agency nominally run by creditor nations was still issuing Ottoman currency as late as 1915 reflects how deeply foreign interests had embedded themselves into Ottoman fiscal infrastructure, even as the empire fought alongside Germany in the First World War.
Giesecke & Devrient in Leipzig handled the printing — a logical choice given the wartime alliance, with British and French security printers obviously unavailable. Earlier OPDA series had used western European firms, and the shift is visible in the typographic conventions G&D brought to the job.